Пятая глава музыкальной сказки «Дети Арбата». Это самая мрачная и минималистичная часть всего альбома.
Utwór został oparty na surowym brzmieniu gitary i ciężkiej, wymownej ciszy. Opowiada o sąsiedzkich donosach, nasłuchiwaniu kroków na klatce schodowej i czarnych samochodach parkujących przed bramą. To muzyczny hołd dla wszystkich, którzy zniknęli w mroku, zostawiając po sobie jedynie niemy szept nad rzeką.Когда радостные марши комсомола затихают, на улицы Москвы опускается ночь, полная парализующего страха.
Мнение авторов может не совпадать с мнением редакции.
Cообщество журналистов. Non profit
